27 Aralık 2010

Sessiz - İlhami Çiçek

Herşey eninde sonunda sessizdir
bir günün kırılganlığından
kalan ve tekrar tekrar kırılan
müteellim bir insan sesinin başlattığı
ağlamanın kırı
sessizdir


dalda
yalnız ve dağılmış bir elma
yalnız ve yapraklar örtmüyor onu
gelen akşama
geçen akşamın içlenmeleri dadanmış
bu kahır sessizdir


içinin çıngarlarından yonttuğun
asi bir atbaşı gibi rüyalarının ucunda
umudun
sessizdir


filistinde akşamüstleri
sessizlik bir file somun gibi


*Pazar günü evine dönen Mavi Marmara'ya ithaf olunur

2 yorum:

LoveMeorLeaveMe dedi ki...

sessizlik çok acı dimi :(

Kemal Korucu dedi ki...

galiba